Melisana Klosterfrau Original to wszechstronny lek dostępny bez recepty, łączący wskazania wielu obszarów terapeutycznych.

Melisana łączy w sobie tradycję i nowoczesność

kiedy stosować?

1. na objawy stresu, doustnie w zaburzeniach czynności żołądka i jelit na tle nerwowym (wzdęcia, bóle brzucha), pkt 4.1 CHPL Melisana Klosterfrau Oryginal
2. do wcierania w skórę w mniej nasilonych nerwobólach, pkt 4.1 CHPL Melisana Klosterfrau Oryginal

Co zawiera Melisana Klosterfrau?

Melisana Klosterfrau zawiera teraz olejki eteryczne z 13* ziół.
Jest dostępna w butelkach o pojemności 155 ml i 235 ml.

* Poprzedni skład Melisany Klosterfrau zawierał olejki eteryczne z 12 ziół.

melisana klosterfrau jest dostępna w aptekach, bez recepty

BLOG

* Historia Melisany zaczyna się w 1815 roku, w czasie legendarnej bitwy pod Waterloo. To wtedy niemiecka pielęgniarka i zakonnica Maria Clementine Martin została zaangażowana do niesienia pomocy rannym na polu bitewnym. Słynęła ona z niezwykłej wiedzy na temat leczniczej mocy ziół i roślin, dzięki której udało jej się ocalić życie wielu rannych żołnierzy. W podzięce za jej zasługi król Prus Fryderyk Wilhelm III przyznał jej roczną pensję, którą przeznaczyła na stworzenie własnej zielarni w Kolonii, którą nazwała Maria Clementine Martin Klosterfrau (Klosterfrau oznacza w j. niemieckim zakonnicę, pielęgniarkę). Od tamtej pory samodzielnie opracowywała i wytwarzała swoje ziołowe remedia. Siostra Maria Clementine Martin postanowiła połączyć naturalną moc roślin i ziół w jednej recepturze. Tak powstał kultowy dziś produkt Melisana Klosterfrau, którego głównym składnikiem (i źródłem całej nazwy) od początku jest melisa. Formulacja i sposób przygotowywania produktu przez lata był udoskonalany i dostosowywany do potrzeb pacjentów oraz nowych możliwości technologicznych. Melisana łączy sobie tradycję i nowoczesność.

Liście melisy

Melissa officinalis L.

Na potrzeby firmy Klosterfrau uprawia się wyłącznie własną „melisę klasztorną”, która charakteryzuje się szczególnie wysoką zawartością olejków eterycznych. Dzięki działaniu uspokajającemu i przeciwbakteryjnemu znajduje ona bardzo szerokie zastosowanie.

Korzeń goryczki

Gentiana lutea L.

Podobnie jak inne gatunki goryczek, goryczka żółta rośnie w górach – zarówno w Alpach, jak i w europejskich pasmach górskich niższych. Ta roślina zielna osiąga do 1,5 m wysokości, a jej silny korzeń może być prawie tak samo długi. Z korzenia pozyskuje się gorzkie substancje, które pobudzają wydzielanie soków trawiennych. Dlatego goryczka jest stosowana przy dolegliwościach takich jak uczucie pełności, wzdęcia, zaparcia, a także jako środek pobudzający apetyt.

Kłącze omanu

Inula helenium L.

Oman wielki (Inula helenium) należy do rodziny astrowatych, wytwarza słoneczno-żółte kwiaty i dorasta do dwóch metrów wysokości. Pochodzi z Azji Mniejszej i Środkowej, a obecnie jest uprawiany m.in. w Niemczech i Holandii. Główny składnik czynny – helenina – pozyskiwany jest z korzeni i działa wykrztuśnie oraz rozkurczowo przy schorzeniach przebiegających z kaszlem.

Nasiona muszkatołowca

Myristica fragrans Houtt.

Gałka muszkatołowa jest nasionem muszkatołowca i dosłownie oznacza „orzech o zapachu piżma”. Drzewo to pochodzi pierwotnie z Indonezji i może osiągać do 18 metrów wysokości. Już Hildegarda z Bingen twierdziła, że „gałka muszkatołowa otwiera serce i oczyszcza zmysły”. Zawarte w olejku eterycznym substancje czynne stosuje się dziś przede wszystkim przy zaburzeniach trawienia.

Korzeń Arcydzięgla

Angelica archangelica L.

Korzeń arcydzięgla (Angelica archangelica L., zwany także zielem anielskim) zawiera olejek eteryczny oraz garbniki i substancje gorzkie o działaniu wspomagającym trawienie. Roślina ta stosowana jest więc zarówno w celu pobudzenia apetytu, jak i przy dolegliwościach trawiennych, lekkich skurczach żołądka oraz wzdęciach. Arcydzięgiel rośnie w Europie Północnej i Azji Północnej i należy do rodziny selerowatych (baldaszkowatych).

OwocniA pomarańczy

Citrus aurantium L. ssp. aurantium

Jak sugeruje nazwa, gorzka pomarańcza (Citrus × aurantium L., nazywana także pomarańczą gorzką lub pomerancją) jest rośliną cytrusową, która pierwotnie pochodzi z Azji Wschodniej, a dziś uprawiana jest w rejonie Morza Śródziemnego. Jej skórka zawiera olejek eteryczny i substancje gorzkie, które wspólnie działają przeciwko zaburzeniom trawienia, takim jak uczucie pełności i wzdęcia.

Kłącze imbiru

Zingiber officinale Roscoe

Charakterystyczne, bulwiaste i rozgałęzione kłącze imbiru (Zingiber officinale) jest dobrze znane z supermarketu – oprócz swojej aromatycznej ostrości kryje w sobie również silną moc leczniczą. Imbir zawiera nie tylko olejek eteryczny, lecz także substancje o ostrym smaku, które pobudzają wydzielanie soków trawiennych. Z tego powodu imbir tradycyjnie stosuje się przy dolegliwościach trawiennych, a ponadto jest skuteczny w chorobie lokomocyjnej i przy nudnościach.

KorA cynamonowca

Cinnamomum verum J.Presl

Do Europy sprowadzany jest głównie cynamon cejloński, pochodzący z drzewa cynamonowego rosnącego na Sri Lance i w południowych Indiach. Jego właściwości lecznicze kryją się w obranej korze młodych pędów, które ścina się w celu jej pozyskania. Podczas suszenia cienkie warstwy kory zwijają się, tworząc charakterystyczne laski. Kora zawiera olejek eteryczny z cynamaldehydem i eugenolem. Olejek cynamonowy pobudza apetyt i jest stosowany przy dolegliwościach ze strony przewodu pokarmowego, takich jak skurcze, uczucie pełności i wzdęcia.

Kwiaty goździków

Syzygium aromaticum (L.) 
Merr. et L.M. Perry

Ponieważ działa lekko znieczulająco oraz przeciwzapalnie, goździk korzenny jest klasycznym domowym środkiem przy bólach zębów i stanach zapalnych w obrębie gardła. Zawarta w nim substancja czynna eugenol pobudza ponadto trawienie, dlatego suchy pąk kwiatowy azjatyckiego goździkowca korzennego jest często stosowanym naturalnym środkiem przy dolegliwościach trawiennych i wzdęciach.

Kwiaty cynamonowca

Cinnamomum cassia 
(L.) J. Presl

Chińskie drzewo cynamonowe, zwane także drzewem cynamonowca kwiatowego, jest bardzo podobne do drzewa cynamonowego dającego cynamon cejloński i należy do rodziny wawrzynowatych. Nie pochodzi jednak ze Sri Lanki, lecz z południowych Chin. Olejek eteryczny zawarty w jego pąkach owocowych, podobnie jak ten z kory drzewa cynamonowego dla cynamonu cejlońskiego, składa się głównie z cynamaldehydu. Dlatego olejek cynamonowy z kwiatów cynamonowca stosuje się również w celu pobudzenia przewodu pokarmowego i zwiększenia apetytu.

Kłącze galangi

Alpinia officinarum Hance

Galangal to roślina pochodząca z południowych Chin i obszarów wokół Morza Południowochińskiego. W największym stopniu uprawia się ją w Tajlandii, Indonezji, Indiach i Chinach. Jej aromat oraz trzcinowaty pokrój są podobne do imbiru i, podobnie jak u imbiru, moc lecznicza galangalu kryje się w korzeniu. Zawiera on olejek eteryczny, substancje ostre, garbniki oraz flawonoidy, które pobudzają trawienie. Galangal stosowany jest zatem przy braku apetytu i dolegliwościach żołądkowo-jelitowych.

Nasiona kardamonu

Elettaria cardamomum 
(L.) Maton

Kardamon należy do rodziny imbirowatych, a pędy rośliny mogą dorastać nawet do pięciu metrów wysokości. W celach leczniczych wykorzystuje się nasiona zawarte w owocach, które zbiera się tuż przed ich dojrzeniem. Zawierają one olejek eteryczny pobudzający wydzielanie soku żołądkowego, żółci i śliny, co wyraźnie wspomaga trawienie i działa wiatropędnie.

Owoce pieprzu czarnego

Piper nigrum L.

Ostrość – to ona wyróżnia czarny pieprz (Piper nigrum) i jest wywoływana przez alkaloid piperynę oraz jego pochodne. Substancje te pobudzają receptory ciepła i bólu, co z kolei zwiększa wydzielanie soku żołądkowego i śliny. W ten sposób wspierają trawienie i mogą łagodzić bóle żołądka. Do celów leczniczych wykorzystuje się jeszcze niedojrzałe, zielone owoce pieprzu, które podczas suszenia czernieją.